Uit het persbericht:
Jaarlijks worden ruim 60.000 mensen getroffen door hersenletsel. De oorzaken zijn divers: een auto-ongeluk, een infectieziekte of een hersentumor.
Op het gebied van de diagnostiek, de behandeling en de begeleiding van patienten valt nog veel te verbeteren, aldus Jenny Palm, behandelcoordinator op een afdeling voor niet-aangeboren hersenletsel van de H.C. Rumke Groep in de regio Utrecht.
Dit boek gaat over leven na hersenletsel. Op meeslepende wijze heeft Jenny Palm de verhalen opgeschreven van patienten en hun familie. In elf portretten laat zij zien hoe hersenletsel doorwerkt in het dagelijks leven en hoe mensen daarmee omgaan. Onbegrip, eenzaamheid, gevoelens van onmacht zijn belangrijke thema's in hun leven. De verhalen worden steeds vanuit een ander perspectief verteld. De ene keer vanuit het gezichtsveld van de getroffene zelf, de ander keer vanuit het perspectief van de partner, de kinderen, de ouders, een broer of een zus.
Uit dit boek een aantal citaten over het anders zijn, of in ieder geval anders gevonden worden van mensen met NAH.
....Toch ben ik nu, acht jaar verder, diep in de rouw. Sofie is inmiddels zestien jaar en leeft. Ik vind dat nog steeds heerlijk en dank God ervoor op mijn blote knieën, daar zal ik nooit omheen draaien. Maar mijn rouw is er niet minder om. Want Sofie heeft alles verloren. Haar intelligentie, haar jeugd, haar kracht, haar schoonheid en haar zelf. En niemand kan haar helpen.....
....De tijd verstreek en Iris ging niet beter functioneren. Hoewel haar man zich zorgen begon te maken, probeerde hij er ook om te lachen. Hij hoopte dat het snel zou over gaan en Iris weer de oude zou worden.....
'Wie ben jij?' zei de Rups
Dat was geen bemoedigend begin voor een gesprek.
Alice antwoordde, nogal verlegen:
'Ik -ik weet 't niet goed, meneer, op het moment... ik weet wie ik was toen ik vanmorgen opstond,
maar sindsdien moet ik wel een paar keer veranderd zijn.'
'Hoe bedoel je?' zei de Rups strak.
'Verklaar je nader.'
'Het spijt mij, maar ik kan mijzelf niet nader verklaren, meneer,' zei Alice,
'want ik ben mezelf niet, snapt u?'
'Snap ik niet,' zei de Rups. 'Duidelijker kan ik het niet zeggen het spijt mij,'
gaf Alice heel beleefd ten antwoord,
'want om te beginnen begrijp ik het zelf niet.'
(uit: Alice in Wonderland, Lewis Carroll)
....In deze dialoog uit Alice in Wonderland herkent Iris zichzelf. Ze heeft geen idee wie ze was en heeft zichzelf lange tijd niet kunnen verklaren. Nu verontschuldigt ze zich niet langer voor zichzelf, maar probeert te accepteren wie ze geworden is.....
....Iris probeerde weer greep op haar leven te krijgen. Ze richtte de woonkamer opnieuw in en veranderde van kapsel en kleding. Ze herkende de oude inrichting niet als van haarzelf en voelde geen enkele binding met haar oude zelf. Ze hoopte dat de veranderingen haar een gevoel van veiligheid zouden geven. Uiteindelijk heeft ze zelfs haar naam van Christien in Iris veranderd. Door die handeling probeerde ze de buitenwereld duidelijk te maken dat haar oude ik niet meer bestond. Haar familie vond het allemaal maar overdreven en had er moeite mee.....
....Haar vroegere ik was een vrouw met een academische baan, verschillende bestuursfuncties en veel vrienden en kennissen. Haar nieuwe ik kenmerkt zich door het grote vergeten, het overleven en een gebrek aan energie.....
...Annelies was inmiddels een totaal andere vrouw geworden...
..In eerste instantie dacht Hans dat het wel weer bij zou trekken.. Hij was blij dat ze nog leefde, maar moeilijk vond hij het wel....
...Er werd echter nooit gesproken over zijn verstandelijke beperkingen, zijn geheugenverlies, zijn kinderlijk gedrag, zijn initiatiefloosheid en zijn woede-uitbarstingen, terwijl dit juist de verschijnselen waren waardoor Henk Henk niet meer was...
...Soms, heel even, wanneer hij stil in zijn sportbroekje naar de televisie zat te kijken, dacht Estelle dat haar Henk weer bij haar terug was, Tot hij zijn mond open deed, dan leek het wel of er iemand anders in zijn lichaam gekropen was.......Zelf heeft ze het gevoel dat haar Henk is overleden. Hij is er nog wel, maar toch eigenlijk niet meer....
....Nog steeds krijgt Jan kaarten en bloemen van zijn vroegere medewerkers. Ze komen niet meer op bezoek. Ze geven veel om de Jan die hij vroeger was, maar ervaren onmacht in de omgang met de nieuwe Jan....