Het plastische zenuwstelsel

In de neurowetenschappen staat het begrip 'plasticiteit' tegenwoordig zeer centraal.
Structurele (anatomische) en functionele (fysiologische) eigenschappen van zenuwweefsel zijn aan voortdurende verandering onderhevig. Ieder zenuwstelsel heeft zijn eigen specifieke 'ervaringen' gehad, ervaringen die hun biologische sporen hebben achtergelaten. Plasticiteit komt tot uiting in 1 ontwikkeling, 2 leerprocessen en 3 herstel na hersenletsel.

• 1. Tijdens de biologische ontwikkeling ontstaan neuronen die in de loop van de tijd onderlinge verbindingen vormen: een neuraal netwerk is het gevolg. Dit neurale netwerk maakt de basisfuncties mogelijk die bij ieder mens in principe gelijk zijn (grijpen, lopen> zitten enzovoort).
• 2. Tijdens specifieke Leerprocessen> zowel motorisch (breien, blokfluit spelen, sport (enzovoort) als sensorisch (woonomgeving, gezichten van mensen, muziek enzovoort) ontstaan bepaalde 'voorkeurswegen' in dit netwerk (andere wegen worden juist afgesloten).
• 3 Bij een gelokaliseerd hersenletsel worden bepaalde wegen in het neurale netwerk afgesloten. De enorme complexiteit van het neurale netwerk maakt echter een 'rerouting' mogelijk.
  Dergelijke mechanismen spelen zeker een belangrijke rol bij het vaak opvallende herstel na (niet te grote) hersenlaesies.